Aresztowanie i proces W Lenińsku Kuźnieckim wybuchła panika. Robotnice w fabrykach odmówiły wyjścia na wieczorną zmianę. Wojska wewnętrzne zostały postawione w stan gotowości. Funkcjonariusze milicji przemierzali fabryki, zbierając raporty o każdym podejrzanym przypadku. Wiele innych przestępstw zostało rozwiązanych. Zbadano teorię, że szaleńcem był przyjezdny, ale ona również nie przyniosła rezultatów. Śledztwo zakładało, że morderstw dokonała ta sama osoba. Krążyły liczne plotki na temat motywu zbrodni: uczniowie wierzyli, że szaleniec wybierał swoje ofiary w wyniku gry w karty, podczas gdy inni twierdzili, że zabijał ludzi na podstawie pewnych cech – tych, którzy byli ostatni w kolejce, kupili bilety do kina na określone miejsce lub nosili pierścionki. Wszystkie plotki dotarły do śledztwa. Pewnego razu na przystanku autobusowym dwie kobiety, rozmawiając o zabójcy, pokłóciły się o to, kim i gdzie pracuje: czy w rzeźni, czy jako sanitariusz w kostnicy. Obecny na przystanku autobusowym traumatolog Toropow wtrącił się do rozmowy, oskarżając kłócące się kobiety o pomówienie (według innej wersji Toropow jechał autobusem i żartował ze swojego udziału w morderstwach). Kłócące się kobiety odeszły. Jedna z nich zapamiętała rysy Toropowa. Następnego dnia został aresztowany.