Dżebel el Ahmera Argylls byli wspierani na południowych stokach Longstop przez dwa szwadrony Pułku North Irish Horse. Za silnymi skupiskami artylerii, Highlanders wchodzili na grzbiet Dżebel el Ahmera, pod ciężkim ostrzałem karabinów maszynowych, posuwając się w formacji combat box przez pole kukurydzy. Gdy dotarli do podnóża wzgórza, dowódca, Colin McNabb, zginął od ostrzału artyleryjskiego, a atak wkrótce stracił spójność. Jednak mjr John „Jock” Anderson wkrótce przejął dowodzenie i poderwał żołnierzy do dalszego natarcia. Pomimo ciężkich strat, Argylls wspięli się na wzgórze i wkrótce znaleźli się wśród obrońców, rozpoczynajac likwidację pierścienia gniazd karabinów maszynowych. Za zainspirowanie swoich ludzi i eliminację silnych punktów umocnionych podczas walk o Dżebel el Ahmera, Anderson został później odznaczony Krzyżem Wiktorii. Uzasadnienie przyznania odznaczenia brzmiało:
Do zapadnięcia zmroku Argylls, wspieranym przez Surreys, udało się ukończyć oczyszczanie Dżebel el Ahmera, biorąc 200 jeńców i utrzymać wzgórze. West Kents zbliżyli się do nich w odwodzie, ale nocna próba zdobycia kolejnego, wyższego szczytu Dżebel Rhar nie powiodła się z powodu silnego ostrzału moździerzowego skierowanego na ich miejsce zbiórki.