Skrzydła tylnej pary u podgatunku nominatywnego są w pełni wykształcone, ale u niektórych podgatunków występują wyłącznie osobniki krótkoskrzydłe, o drugiej parze uwstecznionej tak pod względem rozmiarów, jak i użyłkowania. Zatułów nie ma punktowania na długich episternitach lub jest ono delikatne i skąpe. Odnóża wszystkich par mają wierzch stóp całkiem nagi. Ubarwienie odnóży bywa ciemnobrązowe, brązowe, czerwone, a nawet rudożółte.

Odwłok ma trzeci, czwarty i piąty z widocznych sternitów zaopatrzone w pojedynczą parę szczecinek umieszczonych po bokach części środkowej. Ostatni z widocznych sternitów ma mikrorzeźbę w postaci poprzecznego siatkowania.

Biologia i ekologia Owad borealno-górski (arkto-alpejski), na południu zasięgu występujący tylko w górach i na pogórzach, a na północy także na nizinach. Występuje nawet powyżej rzędnych 3100 m n.p.m. w piętrze alpejskim, a na dalekiej północy w tundrze. Silnie wilgociolubny. Zamieszkuje pobrzeża czystych, zimnych potoków, strumieni i jezior, a na północy także wybrzeża morskie. Preferuje podłoże kamieniste lub żwirowe, ale w tundrze obecny jest także na podłożu gliniasto-piaszczystym. Osobniki dorosłe czasem spotyka się także w pewnej odległości od wody na stanowiskach wilgotnych i zacienionych, np. pod olszami.