Przywilej erygujący parafię zaginął w XVI wieku, kiedy obiekt przeszedł w ręce arian (ówczesny właściciel wsi, Zbigniew Sienieński, był bratem polskim). Katolicy odzyskali swoją świątynię 16 stycznia 1567.
Drugi kościół Drugi drewniany kościół zbudowano we wsi na przełomie XVI i XVII wieku. Fundatorem obiektu i jego wyposażenia był podkomorzy przemyski, Wojciech Bobola, właściciel lokalnych dóbr. Kościół obity był z zewnątrz gontami. Wnętrze wymalowano na granatowo. Posiadał drewniany chór i sześć okien, częściowo okratowanych. W pobliżu wejścia stała kropielnica z kamienia. Przed kościołem od północy stała drewniana dzwonnica, obita od wewnątrz tarcicami, a od zewnątrz gontami. Wisiały w środku trzy dzwony. Bogate, XVIII-wieczne wyposażenie zachowało się do dziś i wchodzi w skład obecnego. Wokół świątyni, od północy, rozciągał się cmentarz przykościelny, istniejący do około 1784.