Od 1923 roku był członkiem Deutschsozialistische Partei. 21 września 1926 roku wstąpił do Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP), a następnie, w 1933 roku, został członkiem Schutzstaffel. Dowodził plutonem, a następnie oddziałem szturmowym SS. W 1936 roku został awansowany do stopnia SS-Hauptsturmführera. Do 6 stycznia 1940 roku pracował jako leśniczy w Mündersbach. Był również kierownikiem tamtejszej lokalnej komórki partyjnej. W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany do Wehrmachtu i przydzielony do 463 pułku piechoty, z którym stacjonował na granicy niemiecko-belgijskiej. 5 grudnia 1939 roku został zwolniony ze służby wojskowej.
W połowie stycznia 1940 roku objął urząd nadleśniczego i łowczego powiatowego w Nadleśnictwie Koło, w okupowanej Polsce. Od 1943 roku zastępował powiatowego sędziego partyjnego NSDAP w Kole. Podczas pobytu w Kraju Warty zajmował się pracą w pomocy społecznej SS. Latem 1942 roku został zaproszony do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem przez Hansa Bothmanna, który prosił go o dostarczenie do obozu nasion drzew, mających posłużyć do zamaskowania śladów mogił masowych na terenie lasu rzuchowskiego. Pod negatywnym wrażeniem tej wizyty, w 1942 roku złożył rezygnację z członkostwa w SS, motywując to światopoglądem religijnym.