Piękny Antonio (wł. Il bell’Antonio, fr. Le bel Antonio) – włosko-francuski dramat filmowy z 1960 roku w reżyserii Mauro Bologniniego, zrealizowany na podstawie powieści Vitaliano Brancatiego o tym samym tytule. Scenariusz napisali Pier Paolo Pasolini i Gino Visentini, przenosząc akcję powieści z czasów faszystowskich Włoch do współczesności.
Film zdobył główną nagrodę Złotego Lamparta na MFF w Locarno. W 2008 roku został wpisany na listę 100 włoskich filmów do uratowania sporządzoną przez włoskie Ministerstwo Dziedzictwa Kulturowego, na której znalazło się sto filmów, które „zmieniły zbiorową pamięć kraju w latach 1942–1978”.
Fabuła Student Antonio wraca z Rzymu, gdzie żył z fortuny ojca, do rodzinnej Katanii, ponieważ ojciec zainwestował majątek rodziny w gaj pomarańczowy i nie jest już w stanie utrzymać Antonia. Rodzice Antonia, cieszącego się reputacją odnoszącego sukcesy kobieciarza, postanawiają, że nadszedł czas, aby się ustatkował i zawarł małżeństwo z Barbarą, córką notariusza Puglisiego. Antonio, początkowo wahający się, zakochuje się w Barbarze po zobaczeniu jej zdjęcia i zgadza się ją poślubić.