Pałac w Chełmnie nad Nerem – neogotycki, XIX-wieczny pałac należący do majątku rodziny Bistramów w Chełmnie nad Nerem. Podczas II wojny światowej budynek był częścią obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem, został wysadzony w powietrze 7 kwietnia 1943 roku.
Historia Majątek w Chełmnie znajdował się w posiadaniu generała od 1837 roku, otrzymał go on w nagrodę za udział w tłumieniu powstania listopadowego. W drugiej połowie XIX wieku syn Karola, Nikołaj Bistram, wzniósł na skarpie nad Nerem neogotycki pałac. Obok pałacu znajdowały się także zabudowania gospodarcze, a wokół niego trzyhektarowy park i ogrody. Pałac miał wymiary 41,65 na 13,68 metrów.
Po 1919 roku pałac i cała posiadłość została przejęta przez państwo polskie, budynek został przebudowany i zakwaterowano w nim polskie rodziny. Jesienią 1941 roku budynek został zajęty przez Niemców, członków Sonderkommando Lange, w celu wykorzystania go przy organizowaniu obozu zagłady. W momencie zajęcia budynku majątek składał się z pałacu, spichlerza, oficyny dworskiej i kilku budynków gospodarczych. W trakcie wojny pałac pełnił rolę więzienia i warsztatu w którym pracowali więźniowie żydowscy. Warsztaty rzemieślnicze urządzono w piwnicy budynku, urządzono w nim także pomieszczenia w których przebywali więźniowie tzw.