Wolnomularstwo Był bliskim współpracownikiem Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza. W 1926 został członkiem loży „Orzeł Biały” Międzynarodowego Mieszanego Zakonu Wolnomularskiego „Le Droit Humain” w Warszawie. W 1930 został członkiem i współzałożycielem loży „Radosna Przyszłość” w Łodzi, uzyskując 33. stopień wtajemniczenia. Należał także do kapituły „Róży i Krzyża” oraz Kapituły Królewskiego Sklepienia „Royal Arch” w Warszawie. W 1933 był reprezentantem Jurysdykcji Polskiej na Konwencie Międzynarodowym „Le Droit Humain” w Paryżu. W powołanej w 1933 i współorganizowanej przez niego i Tokarzewskiego-Karaszewicza Federacji Polskiej, został jej szefem–namiestnikiem. W 1934 jako adept 33. stopnia został mianowany członkiem Międzynarodowej Rady Najwyższej Zakonu jako przedstawiciel Federacji Polskiej i jej szef. Był zaangażowany w działalność polskich placówek pionu „Le Droit Humain” do ich samorozwiązania w 1938 roku.
W 1992 roku był jednym z inicjatorów odrodzenia Zakonu „Le Droit Humain” w Polsce, w ramach którego był zaangażowany w działalność loży „Piotra i Marii Curie” w Warszawie.
Życie prywatne Jego żoną była Elżbieta Bocheńska z domu Feinmesser (1906–1994), urzędniczka, wolnomularka i teozofka.