Stanisław Górniak (ur. 13 listopada 1887 w Ozorkowie, zm. 6 lub 7 stycznia 1959 w Warszawie) – polski działacz robotniczy i komunistyczny, wicewojewoda łódzki, burmistrz Rudy Pabianickiej, uczestnik rewolucji 1905 roku, wicewojewoda (1946–1947) i p.o. wojewody (1947) łódzkiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie rzemieślniczej. Pracował jako tkacz. W 1904 zaangażował się w działalność w Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1905 uczestniczył w rewolucji 1905 roku. W 1906 został członkiem PPS-Lewicy i funkcjonariuszem Komitetu Okręgowego w Łodzi. Za swoją działalność był kilkukrotnie aresztowany. W 1912 wcielony do Armii Imperium Rosyjskiego brał udział w walkach frontowych. Po rewolucji lutowej (1917) został przewodniczącym komitetu żołnierskiego 41. Pułku Piechoty i delegatem pułku na zjazdach żołnierzy frontowych. Uczestniczył w walkach rewolucyjnych podczas rewolucji październikowej w Charkowie, gdzie następnie był kierownikiem Wydziału Ogólnego Komisariatu Polskiego.
W 1918 powrócił do Polski, gdzie został funkcjonariuszem Komitetu Okręgowego PPS-Lewicy w Łodzi.