W wyborach w 1928 uzyskał mandat senatora z listy nr 24 (Blok Katolicko-Narodowy) w okręgu wyborczym obejmującym województwo warszawskie. W Senacie był członkiem klubu Związku Ludowo-Narodowego. Zasiadał w komisji oświaty i kultury. W wyborach w 1930 uzyskał reelekcję z listy nr 4 (Lista Narodowa) w tym samym okręgu wyborczym. Należał do Klubu Narodowego. W trakcie kadencji brał udział w pracach komisji prawniczej i gospodarstwa społecznego oraz w debatach nad budżetem Ministerstwa Rolnictwa. Jako prawnik ubiegał się o prawa więźniów brzeskich. Wygłosił w ich obronie mowę na sali plenarnej Senatu.
W ostatnich latach przed śmiercią chorował. Zmarł nazajutrz po operacji, 19 listopada 1933, w klinice św. Józefa w Warszawie. Jego miejsce w Senacie zajął Władysław DobrzyńskiZorza, R. 68, nr 56 (3 grudnia 1933), s. 745.. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 161-1-12, 13).