W październiku 1920 jego oddział (IV/157 pp) został włączony w skład zreorganizowanego 159 pułku piechoty jako I batalion. 25 listopada 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej. Następnie pełnił służbę na stanowisku dowódcy III batalionu 74 pułku piechoty, który powstał w wyniku przemianowania 159 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 139. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 84 pułku piechoty w Pińsku. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 105. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po awansie został przeniesiony do 64 pułku piechoty w Grudziądzu. W grudniu 1929, po ukończeniu kursu próbnego i odbyciu „przepisanego stażu liniowego”, został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1929/31. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1931 i 91. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 września 1931, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 54 pułku piechoty w Tarnopolu na stanowisko dowódcy batalionu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Franciszek Wysocki (wojskowy) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.