SSSI zapewnia bardziej rygorystyczną ochronę niż (AONB).

Obszary SSSI najczęściej stanowią własność prywatną, choć nierzadko właścicielami są organizacje pozarządowe, których celem statutowym jest ochrona przyrody (np. Królewskie Towarzystwo Ochrony Ptaków, RSPB). Ze statusem SSSI wiąże się przede wszystkim wymóg zgłaszania przez właściciela danego obszaru wszelkich działań mogących negatywnie wpłynąć na cechy przyrodnicze podlegające ochronie i uzyskanie zezwolenia na nie od odpowiedniego organu rządowego. Na terenie Anglii jest nim , w Szkocji – , w Walii – , a w Irlandii Północnej (dla obszarów ASSI) – . Status SSSI nie wyklucza bynajmniej działalności ludzkiej; często objęte są nim tereny wykorzystywane rolniczo czy lasy użytkowe.

Status SSSI został wprowadzony do prawodawstwa ustawą . Obecnie podstawę prawną dla niego w Anglii i Walii stanowi z późniejszymi zmianami (odrębne ustawodawstwo funkcjonuje w Szkocji i Irlandii Północnej).

Na terenie Anglii, Szkocji i Walii łącznie wyznaczonych jest ponad 6500 obszarów SSSI, a w Irlandii Północnej około 400 obszarów ASSI.