W 1927 grał w Apaczu w London Palladium. W tym samym roku wystąpił w swoim drugim filmie, melodramacie sportowym Ring (reż. Alfred Hitchcock). Wcielił się w boksera Jacka „Jednorundowca” Sandera, który o względy Mabel (Lillian Hall-Davis) rywalizuje z Bobem Corbym (Ian Hunter). Dwa lata później ponownie zagrał u Hitchcocka, portretując rybaka Pete’a Quilliama w melodramacie Człowiek z wyspy, który zakochuje się w Kate Cregeen (Anny Ondra). Gdy naprzeciwko szczęściu pary staje ojciec dziewczyny (Randle Ayrton), prosi przyjaciela (Malcolm Keen), by ten pod jego nieobecność zaopiekował się dziewczyną. W tym samym roku został zaangażowany do szwedzko-brytyjskiego dramatu The Triumph of the Heart (reż. Gustaf Molander) z Lissy Arną i Edvinem Adolphsonem w obsadzie, a jego pierwszym filmem dźwiękowym był brytyjski dramat The American Prisoner z 1929 (reż. Thomas Bentley) z Madeleine Carroll. W 1933 wyjechał do Los Angeles w Kalifornii, z myślą o zrobieniu kariery za oceanem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Carl Brisson · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.