Josefa Jara Martinez (ur. 21 stycznia 1894, zm. 24 kwietnia 1987) – filipińska działaczka społeczna.
Życiorys Urodziła się 21 stycznia 1894 w Mandurriao w prowincji Iloilo. Była córką Jose Jary oraz Emilii Goigil. Podjęła studia w stołecznej Philippine Normal School, tam też w 1916 uzyskała licencjat z zakresu edukacji. Dzięki stypendium rządowemu zdołała następnie wyjechać do Stanów Zjednoczonych, tam też kształciła się w nowojorskiej School of Social Welfare. Placówkę tę ukończyła w 1921. Stała się tym samym pierwszą w historii Filipin certyfikowaną pracownicą socjalną. Po powrocie do kraju związała się zawodowo z rodzącym się filipińskim systemem opieki społecznej. Została zatrudniona w Biurze Opieki Społecznej, następnie zaś w wydziale ds. małoletnich Departamentu Zdrowia. Jako jedna z pierwszych osób na Filipinach zajęła się także opieką nad osobami niepełnosprawnymi, korzystając w tym względzie ze zdobytej podczas studiów wiedzy. Przeniosła się następnie do prowincji Negros Occidental. Starała się tam aktywizować środowiska kobiece, przy ich wsparciu i pomocy otwierając centra opieki zdrowotnej.