W grudniu 1958 film miał swoją premierę w Stanach Zjednoczonych. Bosley Crowther, czołowy krytyk filmowy The New York Times, w swojej recenzji pisał o filmie w samych superlatywach, chwaląc niemal wszystko: aktorstwo, reżyserię, scenariusz i zdjęcia. W 1959 roku film otrzymał "Złoty Glob" w kategorii najlepszy zagraniczny film anglojęzycznyOficjalna strona kapituły nagrody. Pomimo to, obraz nie spełnił pokładnych w nim nadziei na rynku amerykańskim (jego rozpowszechnianie przyniosło straty finansowe). Obok Opowieści o dwóch miastach, był filmem, który pomimo sukcesu na rynku brytyjskim, ostatecznie pogrążył finansowo wytwórnię Rank Organisation.
Po latach od premiery filmu nie brakuje pochlebnych opinii na jego temat. Amerykański krytyk filmowy Michael Sragow w swoim eseju z 2012 roku utrzymuje, że jest to "najlepsza, filmowa wizja katastrofy "Titanica", pod względem ukazania głębi tragizmu ludzkich losów i epizodów szlachetności, przewyższająca nawet słynny film Camerona z 1997 roku". W ponad pół wieku po premierze, SOS Titanic pozostaje dla niego "zarówno pionierem, jak i szczytowym osiągnięciem dokumentu fabularyzowanego, kamieniem milowym historycznego realizmu".