Nadal angażował się we współpracę z Armią Krajową, pomagając zaopatrywać w leki i środki medyczne polowy szpital w Szuminie. Udzielał pomocy lekarskiej rannym partyzantom i cichociemnymZenobiusz Bednarski, Lekarze Warmii i Mazur 1945–1999. Słownik biograficzny, Polskie Towarzystwo Lekarskie, Oddział w Olsztynie, Okręgowa Warmińsko-Mazurska Izba Lekarska, Olsztyn 2000 (tom VIII, vol. 1 „Rocznika Medycznego”), s. 95.
Na początku czerwca 1945 osiedlił się w Prabutach na tzw. Ziemiach Odzyskanych. Od 15 czerwca 1945 rozpoczął pracę jako kierownik Ośrodka Zdrowia i Przychodni Rejonowej PKP w Prabutach. Przez 2 lata był kierownikiem szpitala w Prabutach. W latach 1946–1952 pełnił funkcję lekarza powiatowego w Iławie. W tym czasie otwarto szpital w Suszu i ośrodki zdrowia w Kisielicach, Biskupcu i Redakach. W Prabutach na bazie kompleksu poniemieckiego szpitala dla umysłowo chorych stworzył Sanatorium Przeciwgruźlicze. W Iławie zorganizował Pogotowie Ratunkowe.
W 1960 został kierownikiem przychodni PKP w Prabutach, pracował ponadto jako lekarz pediatra w miejskim ośrodku zdrowia. W 1956 uzyskał specjalizację II stopnia z medycyny przemysłowej i kolejowej, w kolejnym roku – specjalizację I stopnia z pediatrii.