Pierwsza udokumentowana wzmianka o działalności SRT, wówczas funkcjonującego pod nazwą Referat Wywiadu Technicznego, pochodzi z 1921, kiedy kierownik Referatu por. Zygmunt Wojnicz-Sianożęcki zwrócił się do przełożonych z prośbą o budowę laboratorium chemicznego. Natomiast rozkaz Sztabu Generalnego z czerwca 1921, ustalający strukturę organizacyjną II Oddziału na czas pokoju, ustanawiał Referat A Techniki Wywiadu, podlegający Wydziałowi III Wywiadowczemu. Referat dzielił się na trzy podreferaty: A1 – wywiadu dywersyjnego, A2 – wywiadu specjalnego (chemicznego) i A3 – technicznego zaopatrywania wywiadu. Ponadto w jego skład wchodziło Laboratorium Chemiczne, Biuro Fotograficzne i Biuro Paszportowe. Kierownikiem Podreferatu A2 był Zygmunt Wojnicz-Sianożęcki. W kolejnych latach Podreferat A1 wyszedł ze struktury Referatu A, który zaczął funkcjonować pod nazwą Referatu Technicznego lub Referatu T. Siedziba Referatu T mieściła się w Warszawie przy ul. Ludnej 11.
W maju 1923 kierownictwo przejął mjr inż. Franciszek Sarnek. Pod jego przywództwem Referat podjął współpracę z Instytutem Badawczym Broni Chemicznej i z Departamentem Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w kwestiach wojny chemicznej. Rozpoczęto także badania biochemiczne na potrzeby wojny biologicznej.