Umożliwiło to szybkie działanie w sprawach technicznych na miejscu, w związku z czym do centrali w Warszawie trafiały jedynie trudniejsze zadania. Ponadto pracownicy Referatu prowadzili kursy dla oficerów II Oddziału i SRI.
W 1935 referat wyszedł spod nadzoru Wydziału Wywiadu i uzyskał nazwę Samodzielny Referat Techniczny.
thumb|Stanisław Gano – ostatni szef SRT w 1939
W latach 1937–1939 dowódcą SRT był mjr dypl. Władysław Harland, a w 1939 ppłk dypl. Stanisław Gano. Planowano dalsze usamodzielnienie SRT i przekształcenie go w Instytut Techniczny, jednak zamierzeń tych nie zrealizowano ze względu na wybuch II wojny światowej. W latach bezpośrednio przed wojną Referat zatrudniał niemal 70 osób.
We wrześniu 1939 personel SRT został ewakuowany do Rumunii, jednak jednostka ta przestała istnieć jako spójna całość. Osoby zatrudnione w dziale technicznym zostały szybko ewakuowane do Francji, gdzie przydzielono je do Sztabu Naczelnego Wodza w charakterze ślusarzy i mechaników. Pozostali pracownicy SRT przebywali w Rumunii do grudnia 1939 i byli zatrudnieni przy wytwarzaniu dokumentów i pieczęci dla Ambasady RP w Bukareszcie. Trafili oni do Francji na przełomie 1939 i 1940, część znalazła zatrudnienie w nowym Oddziale II, część przeszła do jednostek liniowych.