Zastrzyki te stosowano w latach 1935–1939 podczas przesłuchań osób podejrzanych o szpiegostwo i dywersję. Ich stosowanie udokumentowano między innymi w Samodzielnych Referatach Informacyjnych Dowództw Okręgów Korpusów w Brześciu nad Bugiem, Grodnie, Poznaniu oraz Toruniu. Liczba wykonanych zastrzyków oraz osób przesłuchiwanych z użyciem środków farmakologicznych nie jest znana. Zastrzyk podano m.in. kobiecie oskarżonej o szpiegostwo na rzecz ZSRR oraz dwóm osobom podejrzewanym o szpiegostwo na rzecz Niemiec. Po podaniu specyfiku przyznali się oni do winy. Jeden przypadek zastosowania narkoanalizy przez kpt. dr. Krzewińskiego został dokładnie opisany przez uczestniczącego w nim biernie drugiego lekarza wojskowego:

Trucizny. Uzyskano m.in. silną truciznę z wyciągu nikotyny, proszek zawierający zarazki nosacizny oraz maść (lub płyn), której roztarcie na ciele powodowało trudne do wyleczenia owrzodzenia. Badano też wykorzystanie tlenku telluru, który po spożyciu powodował wydzielanie się z organizmu nieprzyjemnej woni, uniemożliwiającej pobyt między ludźmi.

thumb|left| Pałeczka duru brzusznego (czerwona), na zdjęciu ze skaningowego mikroskopu elektronowego