Gabrels i muzyk Gail Ann Dorsey również użyczyli swoich wizerunków. Cage spędził trzydzieści godzin na sesjach przechwytywania ruchu dla każdego koncertu. Priorytetem Bowiego było nasycenie gry „emocjonalnym podtekstem”, a sam muzyk uznał efekt pracy za sukces. Modelka Iman, żona Bowiego, zagrała jedną z postaci, w które gracz może się przeistoczyć. Xavier Despas skomponował ambientowe i drugorzędne utwory. Ukończenie gry zajęło dwa i pół roku.
W Ameryce Północnej The Nomad Soul wydano pod nazwą Omikron: The Nomad Soul. Gra ukazała się na Microsoft Windows 1 listopada 1999 roku w Ameryce Północnej, 5 listopada w Europie i 19 listopada w Australii. Gra została sportowana na konsolę Dreamcast, a daty premiery ustalono na 22 czerwca (Ameryka Północna), 23 czerwca (Europa) i 30 czerwca 2000 roku (Australia). Sprzedano ponad 600 tys. egzemplarzy, z czego od 400 tys. do 500 tys. w Europie. Cage obwiniał Eidos o brak wsparcia na rynku północnoamerykańskim i w efekcie niską tam sprzedaż. Wersja na PlayStation, planowana na maj 2000 roku, została anulowana po ukończeniu prac nad nią w 70%. Anulowano również wersję na PlayStation 2.