lewo|mały|Bazylika po przebudowie w drugiej połowie XX wieku Park Narodowy El Tepeyac (hiszp. Parque nacional El Tepeyac) – park narodowy w Meksyku, w północnej części miasta Meksyk, w dzielnicy Gustavo A. Madero. Został utworzony 18 lutego 1937 roku i zajmuje obszar 15 km².

lewo|mały|Widok na miasto z parku

Opis Park obejmuje wschodni fragment pasma górskiego Sierra de Guadalupe będącego częścią Kordyliery Wulkanicznej. Znajduje się na wysokościach od 2250 do 2500 m n.p.m. Najwyższymi szczytami w parku są Cerro los Gachupines (2330 m n.p.m.), Cerros de Santa Isabel (2500 m n.p.m.), Cerro del Guerrero (2440 m n.p.m.) i Cerro del Tepeyac (2270 m n.p.m.). Teren ten jest miejscem pielgrzymek, co w dużej mierze przyczyniło się do powstania tu parku narodowego. Szczyt Cerro del Tepeyac był w czasach przedhiszpańskich ważnym ośrodkiem kultury azteckiej. Czczono tu boginię Tonantzin (matkę bogów i ludzi). Ku jej czci zbudowano wielką piramidę teocalli. Została ona zniszczona przez hiszpańskich konkwistadorów. W 1531 roku, jak głoszą przekazy, Matka Boża z Guadalupe objawiła się tu świętemu Juanowi Diego Cuauhtlatoatzinowi. Już dwa lata później u podnóża szczytu zbudowano jeden z najważniejszych kościołów w Meksyku – Bazylikę Matki Bożej z Guadalupe.