Szczepan Paśnik (ur. 1887 we wsi Aleksandrów, zm. 7 kwietnia 1922 w Warszawie) – polski seryjny morderca zwany Landru znad Wisły. Zamordował co najmniej 8 osób. W zbrodniach pomagała mu jego żona, Józefa.
Życiorys Paśnik pochodził ze wsi Aleksandrów. Niewiele wiadomo o jego wczesnym życiu, poza tym, że ok. 1907 r. ożenił się z Józefą Talarek (ur. 1882).
Na początku XX wieku został aresztowany pod zarzutem kradzieży. Podczas eskorty do więzienia zamordował jednego z strażników. Otrzymał za to 12 lat łagru na Syberii. Po rewolucji rosyjskiej udało mu się zbiec i wrócić do Polski. Od tego czasu utrzymywał się z rabunków. W tym czasie nawiązał romans z Józefą Gondek, która namawiała go do kolejnych kradzieży. W wyniku tego Paśnik kilkukrotnie trafiał do więzienia.
Zbrodnie Pierwszego morderstwa po ucieczce Paśnik dopuścił się w styczniu 1922 r. Zamordował wtedy swoją kochankę, Józefę Gondek. Kobieta została zadźgana scyzorykiem i okradziona. Dwa tygodnie później, zamordował matkę pierwszej ofiary, Marię Wiśniewską. W kolejnych zbrodniach, Paśnikowi pomagała jego żona. Zwabiali młode kobiety z dworców kolejowych pod pozorem pomocy w znalezieniu pracy i prowadzili na obrzeża Warszawy. Tam Paśnik gwałcił i dusił ofiary, Józefa zaś zabierała ich rzeczy, by później je sprzedać.