W 1398 Piotrek z Piotrkowic koło Czempinia pozwał Mikołaja z Baranowa koło Mosiny o część Borowa, którą ten miał w zastawie od braci Wilka, Floriana, Jana i Grzymka dziedziców Dokowa Suchego, zaś Wilk okazał dokument, że spokojnie posiadał Borowo przez 21 lat. W 1404 wspomniany został Jan Dokowski jeden z zastawników Strzępina. W 1410 Jan Dokowski jako dziedzic wsi Sarb zastawił ją swym braciom Florianowi, Grzymkowi, Wilczkowi i Gerwartowi dziedzicom z Dokowa Suchego za 701 grzywien i 42 grosze.
W latach 1505-1511 dziedzicem we wsi był Mikołaj Dokowski. W 1505 sprzedał swej córce Annie Dokowskiej dwa łany osiadłe i jeden łan opuszczony w Dokowie Suchym za 24 grzywny z zastrzeżeniem prawa wykupu. Zapisał też żonie Małgorzacie Grabowieckiej po 20 grzywien posagu i wiana na czwartej części dziedzictwa w Dakowach Suchych. W 1511 Mikołaj poręczył Janowi kustoszowi poznańskiemu i Piotrowi synowi zmarłego Mikołaja Opalińskiego, że będzie bronić od roszczeń innych osób połowę wsi Dakowy Suche, którą im dał w zamian za dwa łany opuszczone we wsi Zimna Woda oraz za 80 grzywien.