Jest jesień, liście spadają z drzew. Surowy pastor siedzi przy łóżku umierającej żony. Mówi jej, że czeka na nią łaska u Boga. Składa jej dłonie i modli się nad zmarłą. Odprowadza ją do grobu i płacze. W plebanii zapanowuje cisza i pustka. W nocy pastor widzi ducha zmarłej żony. Patrzy na niego ze smutkiem i skarży się na brak pokoju. Prosi o włos z głowy potępionego grzesznika. Obiecuje mężowi, że wtedy zazna pokoju.
Zaczynają razem wędrówkę przez miasto pełne grzechu. Widzą napisy: pycha, chciwość, pijaństwo, nieczystość... Spotykają pyszałka odtrącającego biednych. Widzą chciwca drżącego o swoje złoto. W więzieniu widzą agresywnego złoczyńcę dręczonego wyrzutami sumienia. Opowiada o podpaleniu domu i psie, którego ujadanie go prześladuje. Przechodzą przez domy pełne siedmiu grzechów głównych. Pastor nie potrafi wyrwać włosa żadnemu z grzeszników. O świcie duch mówi, że otrzymuje pokój dzięki miłosierdziu, nie potępieniu.
Nagle kochająca żona budzi pastora pocałunkiem.
Przypisy
Kategoria:Literatura dziecięca i młodzieżowa Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1851