W czasie pracy na Uniwersytecie w Sheffield uzyskiwał kolejne granty na prowadzenie badań, w których wykorzystywał metodę „strukturalnej obserwacji”.
Jednocześnie, w wyniku współpracy z British Council, zaczął bardziej angażować się w działalność międzynarodową, współpracując z pracownikami naukowymi z Turcji, Polski, Tunezji i Maroka. Rozpoczął też długą współpracę z Portugalią, którą wspierał w badaniach nad sytuacją zaniedbanych bibliotek publicznych, a następnie na Uniwersytecie w Porto pomagał rozwijać studia informacji naukowej. Kolejne w polu zainteresowań Wilsona były kraje skandynawskie, jak Finlandia, gdzie nawiązał owocne kontakty z . Jego najliczniejsze zagraniczne kontakty naukowe miały miejsce w kilku miastach w Szwecji, gdzie najdłuższe okazały się związki z Uniwersytetem w Borås, w którym został zatrudniony jako profesor w niepełnym wymiarze godzin, a obecnie jest emerytowanym profesorem tej uczelni, podobnie jak w swoim macierzystym Uniwersytecie w Sheffield.