Włochy przystąpiły do I wojny światowej z zamiarem dopełnienia jedności narodowej poprzez aneksję Trydentu-Górnej Adygi i Marchii Julijskiej; z tego powodu włoska interwencja w Wielkiej Wojnie z włoskiej perspektywy historiograficznej jest również uważana za IV wojnę o niepodległość Włoch, jako związaną z zakończeniem długotrwałego procesu zjednoczenia Włoch, który rozpoczął się podczas rewolucji 1848 roku wraz z I wojną o niepodległość Włoch.
Tło Kontekst polityczny 1908 Kryzys bośniacki: Włochy oczekiwały rekompensat na obszarach „Italia Irredenta” rządzonych przez Austro-Węgry w zamian za uznanie austriackiej aneksji Bośni i Hercegowiny, zgodnie z ustaleniami traktatów Trójprzymierza z Austro-Węgrami. Jednak do rekompensat nie doszło i stało się to jednym z powodów zerwania sojuszu Włoch z Austro-Węgrami w 1915 roku. Klauzula wzajemnej rekompensaty znajdowała się w artykule 7 wersji tego samego traktatu z 1909 i 1912 roku: