Henryk Frączkowski.
Architektura i wyposażenie Kościół wzniesiono z czerwonej cegły na granitowych fundamentach w stylu neogotyckim. Budowla ma prostokątną nawę z wieloboczną apsydą. Fasada zachodnia zwieńczona jest sygnaturką, a obok stoi drewniana dzwonnica z dwoma dzwonami odlanymi w Bochum i ufundowanymi przez ks. Kendzorrę („Gloria in excelsis” i „Pax in terris”).
Wnętrze ma układ pseudobazylikowy, z nawą główną, dwiema nawami bocznymi, emporą i apsydą. Drewniany strop kasetonowy opiera się na ośmiu filarach. Oryginalne wyposażenie obejmowało neogotycką nastawę ołtarzową (retabulum) wykonaną w Berlinie przez królewskiego stolarza C.W. Franke, drewnianą ambonę (niezachowaną), chrzcielnicę z piaskowca (obecnie w kościele w Wejsunach) oraz organy firmy Wilhelma Sauera z Frankfurtu nad Odrą (koniec XIX wieku).
Na terenie przykościelnym w 1925 roku ustawiono pomnik ku czci poległych w I wojnie światowej, ufundowany przez J. Grommecka. Obecnie granitowy monument pełni funkcję groty maryjnej.
Obraz Opłakiwanie Chrystusa Najcenniejszym elementem wyposażenia jest obraz Opłakiwanie Chrystusa Girolama Muziana (143 × 113 cm), włoskiego malarza manierystycznego.