W ten sposób Bułgaria znalazła się jednocześnie w stanie wojny ze wszystkimi największymi mocarstwami uczestniczącymi w II wojnie światowej: USA, Wielką Brytanią i ZSRR z jednej strony oraz z Niemcami z drugiej.

Związek Radziecki nie odpowiedział na bułgarską propozycję zawieszenia broni, dlatego minister wojny Iwan Marinow spotkał się z przedstawicielami Związku Wojskowego i Frontu Ojczyźnianego – Dimo Kazasowem, Kiriłem Stanczewem, Władimirem Stojczewem, Władimirem Keckarowem i Georgim Czankowem. Wysłał Kiriła Stanczewa do Panczarewa, aby negocjowali z obydwoma regentami w sprawie utworzenia rządu Frontu Ojczyźnianego. Regenci odrzucili tę opcję, powtarzając propozycję włączenia trzech ministrów Frontu Ojczyźnianego do gabinetu Murawiewa. Marinow wezwał regentów i zaprosił ich do swojego Ministerstwa Wojny, gdzie ultymatywnie zażądał zmiany rządu, lecz ponownie spotkał się z odmową. Negocjacje między Frontem Ojczyźnianym a Marinowem, mające na celu pokojową zmianę władzy, trwały jednak do godziny 11:00 8 września, kiedy to Dobri Terpeszew przerwał je z powodu zbliżającego się zamachu stanu.