Pawilon nad Źródłami w Iwoniczu-Zdroju – zabytkowy budynek uzdrowiskowy zlokalizowany w centrum Iwonicza-Zdroju, przy placu Karola i Józefa, obok Pawilonu źródła "Józef" i pijalni wód mineralnych z łazienkami, w dolinie Iwoniczanki, na stoku Łysówki. Do rejestru zabytków wpisany został 30 czerwca 1973 (numer A-730).

Historia lewo|mały|230x230px|Widok sprzed remontu w 2011 W latach 30. XIX wieku uzdrowiskiem Iwonicz zarządzał Józef Bonawentura Załuski, zastępując w tych czynnościach naczelnika wojsk litewskich podczas powstania listopadowego, Karola Załuskiego, który został skazany przez Rosjan na karę śmierci i musiał uchodzić na emigrację. W 1835 zlecił on doktorowi Teodorowi Torosiewiczowi przeprowadzenie analiz lokalnych wód, która wypadła bardzo korzystnie. W 1837 odbudował źródła nr I i II, ujmując je w drewnianą cembrowinę. Nad nią wzniósł klasycystyczny pawilon mający formę ośmiobocznej gloriety. W 1862, po analizach fizykochemicznych tutejszych wód przeprowadzonych w 1860 przez chemika Adolfa Aleksandrowicza i doktora Teofila Żebrowskiego, biorąc pod uwagę wskazówki prof. Józefa Dietla, projekt nowej regulacji wykonał inżynier Jacek Matusiński. Zdroje obudowano ciosami piaskowcowymi z granitowym gzymsem.