Stanisław Gombiński (także: Gąbiński), ps. „Jan Mawult” (ur. 17 października 1906 we Włocławku, zm. 25 sierpnia 1983 w Paryżu) – polski prawnik i urzędnik żydowskiego pochodzenia, członek kierownictwa Żydowskiej Służby Porządkowej w getcie warszawskim.
Życiorys Syn kupca Bernarda Gombińskiego i Szajndli Dwojry z Warszawskich. W 1923 roku zdał maturę w Gimnazjum Ziemi Kujawskiej we Włocławku, następnie podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po dwóch latach wyjechał do Francji, gdzie kontynuował studia prawnicze na Uniwersytecie w Montpellier. W 1928 roku uzyskał stopień magistra prawa, uzyskał również licencjat na Wyższej Szkole Nauk Handlowych w Montpellier. W Montpellier prowadził organizację „Koło Studentów Polaków” oraz „Koło France-Pologne”. W 1930 roku zdał egzamin nostryfikacyjny na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskał stopień doktora praw.
W latach 1932–1935 odbywał aplikację przy Sądzie Apelacyjnym w Warszawie. W 1938 roku zdał egzamin adwokacki, nie zdążył jednak zostać wpisany na listę adwokatów i aplikantów radcowskich w związku z decyzją ministra Witolda Grabowskiego o zamknięciu tych list. Podjął pracę jako prawnik-referent w Towarzystwie Osiedli Robotniczych w Warszawie.