Elewacja frontowa podzielona jest gzymsem na dwie kondygnacje, powyżej niej znajduje się późnobarokowy szczyt, ograniczony z lewej i prawej strony zgeometryzowanymi wolutami i zwieńczony sygnaturką. Nad wejściem bocznym do kruchty jest umieszczony balkon. Dachy nad nawą i prezbiterium są dwuspadowe, nad nawą dach jest wyższy. Na dachu prezbiterium jest usytuowana druga, starsza sygnaturka. W nawie i prezbiterium znajdują się sklepienia kolebkowe z lunetami, natomiast w kruchcie krzyżowe.
Wystrój Wewnątrz świątyni wystrój w stylu rokokowym – ołtarz główny, cztery ołtarze boczne, ambona z posągiem modlącego się świętego Bonawentury, pięć konfesjonałów szafkowych, ławki i balustrady zostały wykonane w połowie XVIII wieku i stanowią razem harmonijną całość wykonaną z drewna dębowego, ze złoconym motywem rocaille. W tej stylistyce powstały również dwie szafy w zakrystii. Ponadto w świątyni znajdują się: barokowy konfesjonał, klęcznik z krucyfiksem z XVIII wieku i lavabo wykonane z czarnego marmuru (XVII wiek).