Ponadto Włochy uzyskały prawo do Dodekanezu, posiadłości w Albanii oraz strefę wpływów wokół tureckiego miasta Antalya, a także możliwość rozszerzenia swojej obecności kolonialnej w Afryce.
Pod koniec wojny, pomimo początkowych intencji Wielkiej Brytanii i Francji, by pozostać wiernymi ustaleniom paktu, ingerencja Stanów Zjednoczonych, ostatecznie poparta przez Brytyjczyków i Francuzów, a w szczególności konflikt wokół koncepcji samostanowienia narodów, sformułowanej przez prezydenta Woodrowa Wilsona w jego „Czternastu punktach”, doprowadziły do częściowego odstąpienia od umowy i wycofania niektórych obietnic złożonych Włochom na początku konfliktu. Włochy dopełniły zjednoczenia narodowego, anektując Trydent i Triest, a także uzyskały Południowy Tyrol, Istrię i pewne rekompensaty kolonialne, ale nie otrzymały Dalmacji, z wyjątkiem miasta Zara.
Nadmorskie miasto Fiume, gdzie zamieszkiwała znaczna populacja włoska, choć nieobjęte traktatem londyńskim, również stanowiło obiekt zainteresowania Włoch. Rozwścieczony takim wynikiem porozumień pokojowych, włoski nacjonalistyczny poeta Gabriele D’Annunzio poprowadził niezadowolonych weteranów wojennych i nacjonalistów do utworzenia Wolnego Miasta Fiume we wrześniu 1919 roku.