Stanisław Karol Czapski (ur. 23 stycznia 1901 w Warszawie, zm. po 24 lutego 1934) – porucznik pilot Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 23 stycznia 1901 w Warszawie, ówczesnej stolicy Królestwa Polskiego, w rodzinie Piotra i Jadwigi z Pankowskich. Od 1915 należał do harcerstwa, w 1917 służył w 4 pułku piechoty Legionów Polskich, a w 1918 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej i Polskiej Partii Socjalistycznej.

W latach 1919–1920 w szeregach białostockiego pułku strzelców walczył na wojnie z bolszewikami. Awansował na kolejne stopnie: sierżanta, sierżanta sztabowego i podchorążego. 1 marca 1921 został przydzielony do grupy destrukcyjnej „Wawelberga” i wyznaczony na stanowisko dowódcy oddziału w grupie „N”. Zadaniem jego oddziału było zniszczenie mostu na Stobrawie, na odcinku linii kolejowej Kluczbork–Olesno, na przedmieściu Wołczyna. Wyróżnił się w akcji dywersyjnej „Mosty”, przeprowadzonej w nocy z 2 na 3 maja 1921 oraz kolejnych akcjach w trakcie III powstania śląskiego.