Kościół św. Jana (niem. Kirche St. Johannis) – luterańska świątynia znajdująca się w niemieckim mieście Neubrandenburg. Dawny kościół franciszkanów, od 1945 główny kościół parafialny miasta.

Historia Pierwszy kościół wzniesiono w 1260 roku z kamienia polnego wraz z klasztorem franciszkanów. Świątynię dwukrotnie zniszczyły pożary. W XIV wieku na jej miejscu wzniesiono dzisiejszy kościół, który około 1455 roku wydłużono o nowe prezbiterium. W 1535 świątynia przeszła w ręce protestantów. W 1614 kościół został zniszczony podczas pożaru miasta, podczas odbudowy, z powodu braku funduszy, wschodnia część kościoła została oddzielona murem od reszty i nie pełniła funkcji sakralnych, a w 1803 roku urządzono w niej spichlerz. W 1863 roku budynek skrócono od wschodu z powodu konieczności wydłużenia Stargarder Straße w kierunku dworca. 30 lipca 1887 ściana działowa zawaliła się, a podczas prac renowacyjnych z lat 1891–1894 kościół ponownie skrócono. Wieżyczkę, która znajdowała się wcześniej na rozebranym wschodnim szczycie, zastąpiono drewnianą sygnaturką pośrodku dachu.