W latach 1955-1961 kierował zespołem Polskiego Zespołu Tańca, a po jego rozwiązaniu wraz z częścią artystów przeszedł do Opery Warszawskiej, gdzie przez kilka miesięcy 1962 roku był kierownikiem i choreografem baletu. Od 1962 roku nie był na stałe związany z żadnym z zespołów, współpracując z teatrami stołecznymi: Wielkim (Operetka Warszawska 1961, 1966, Teatr Ziemi Mazowieckiej 1972) oraz zespołami teatralnymi w innych miastach: Operą i Operetką Krakowską (1962, 1964), Operą Wrocławską (1969), Teatrem Wielkim w Łodzi (1973), Teatrem Muzycznym w Łodzi (1977), Teatrem im. Stefana Jaracza w Olsztynie i Elblągu (1963-1965), Teatrem Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (1963-1964) oraz Teatrem Polskim w Poznaniu (1965). Pracował zagranicą przy inscenizacjach opery "Halka" Stanisława Moniuszki w Pradze (1951), Budapeszcie (1952), Helsinkach (1952), Berlinie (1952), Dreźnie (1958) i Wiedniu (1965) oraz baletu "'Harnasie" Karola Szymanowskiego w Berlinie (1957). Zasiadał w jury międzynarodowych konkursów baletowych w Moskwie (1958) i Vercelli (1961).
Opracował chorografię do filmów: "Mazowsze" (1951, dokumentalny), "Zbójnicki" (1956, krótkometrażowy), "Wesele krakowskie" (1956, krótkometrażowy) oraz "Żona dla Australijczyka (1963, fabularny, reż.