Pochowany został obok swojej żony na cmentarzu w Elmshorn w północnych Niemczech w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn (Stadt Braunsberg im Ermland: ein Familienbuch, von Walter Merten, 1976, s. 231, Braunsberg/Ostpreußen. Unsere Schulen, Heft 40, s. 81.).
W 1924 roku istniały plany sprzedaży terenu nabrzeża portowego oraz budowy na nim obok lub przed spichlerzem Pod Złotym Lwem przez konkurencję – armatora Rückwardta – nowego budynku o wymiarach 14 m x 12 m i wysokości 15 m, który mógłby zeszpeć widok na „wielusetletni symbol miasta hanzeatyckiego”, jak skarżono się w piśmie do konserwatora zabytków w Królewcu. Konserwator zabytków, przez wzgląd na zabytkowy charakter budowli, wydał jednak opinię negatywną wobec owego przedsięwzięciaBraunsberg, Stadtverwaltung, Szukaj w archiwach Korespondencja z prowincjonalnym konserwatorem zabytków w Królewcu, scan 16–34.
Spichlerz Pod Złotym Lwem funkcjonował do II wojny światowej. Choć II wojna światowa dotarła do miasta dopiero w 1945 roku, to po przejściu frontu Armii Czerwonej w okresie luty-marzec 1945 miasto znajdowało się niemal całe w gruzach, szczególnie mocno ucierpiało Stare Miasto.