Zbigniew Michał Tokarski (ur. 14 czerwca 1906 w Żydaczowie, zm. 22 lutego 1992 w Warszawie) – polski inżynier chemik i materiałoznawca, działacz państwowy, profesor nauk technicznych, specjalista w zakresie ceramiki i geochemii. Podsekretarz stanu w Ministerstwie Hutnictwa (1953–1957), Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego (1957–1958), wiceprezes Centralnego Urzędu Geologii (1959–1971).
Życiorys Pochodził z rodziny inteligenckiej. Uczestniczył jako kurier Miejskiej Straży Obywatelskiej we Lwowie w wojnie polsko-ukraińskiej oraz jako wartownik Ochotniczej Legii Obywatelskiej w wojnie polsko-bolszewickiej. Uczył się w gimnazjach we Lwowie i Brodach, zdając w 1924 maturę. W 1934 uzyskał stopień magistra inżyniera chemika na Politechnice Lwowskiej. Pracował jako asystent Katedrze Mineralogii i Petrografii Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (od 1929) i Ceramicznej Stacji Doświadczalnej Politechniki Lwowskiej (1934–1941). Uczestniczył w badaniach nad złożami mineralnymi na terenie dzisiejszej Ukrainy oraz ziemi świętokrzyskiej. W okresie okupacji niemieckiej zajął się handlem, a od 1942 do 1943 był referentem w Izbie Handlowo-Przemysłowej.