Został autorem ponad 100 publikacji naukowych, w tym 8 książek i co najmniej 3 podręczników, dotyczących surowców mineralnych, technologii ich uzdatniania oraz wytwarzania materiałów. Wypromował 15 doktorów. Przebywał z wizytami naukowymi w Wielkiej Brytanii, Czechosłowacji, Węgier, Mongolii, ZSRR i NRD.
Członek Związku Inżynierów Chemików (1935–1939), Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Hutnictwa, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Materiałów Budowlanych Polskiego Towarzystwa Archeologicznego i Numizmatycznego, a także członkiem Polskiego Związku Łowieckiego i prezydium Związku Zawodowego Hutników. Został członkiem Rady Głównej Naczelnej Organizacji Technicznej i Komitetu Kuratorskiego dla Spraw Wyższych Uczelni. Zasiadał w radach naukowych m.in. Instytutu Materiałów Ogniotrwałych, Instytutu Geologicznego, Międzyresortowego Instytutu Materiałów Budowlanych i Ogniotrwałych, Instytutu Przemysłu Szkła i Ceramiki, Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Techniki Geologicznej i Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Kamienia Budowlanego.
Został pochowany na cmentarzu w Wilanowie.