W ten sposób wino towarzyszyło upowszechnianiu się nowej religii. Kościół katolicki stawia wino w służbie najwyższego misterium.
Przez tysiąclecia ze względu na zanieczyszczenie wody pijano zarówno piwo, jak i wino mieszane z wodą. Zwyczaj mieszania wina z wodą zachował się do dziś m.in. w Kościele katolickim – do wina podczas mszy dodawana jest woda. Napoje sporządzane z użyciem zagotowanej wody jak kawa czy herbata stały się popularne w świecie Zachodu dopiero w XVII wieku.
Podobne wskazówki dotyczące uprawy, zbioru, przechowywania i spożycia wina znajdują się w Talmudzie, głównym dziele judaizmu po Biblii, powstałym ok. 500 n.e.
Święci Kościół katolicki, mimo że nie ustanowił liturgicznej kategorii „świętych wina”, przypisał 32 świętych patronów winorośli i wina, w tym kilkunastu na terenie dawnego Cesarstwa Niemieckiego, m.in. św. Urbana I († 230), św. Floriana (ok. 300), św. Marcina († 397), św. Kiliana († 689), św. Korbiniana († 730) i św. Rochusa († ok. 1370). Ich opieka obejmuje zarówno zagrożenia dla winnic, jak i ochronę upraw, a liczne Madonny w winnicach przypominają o Najświętszej Maryi Pannie jako głównej patronce winiarzy oraz o dawnej religijnej wartości wina.