W marcu 1934 roku została członkinią Rady Państwa, stając się pierwszą kobietą zajmującą tak wysokie stanowisko w administracji Kuby w historii państwa. Z powodzeniem wystartowała w uzyskując mandat w izbie niższej – Kongresu Kuby. Wspólnie z , , , , oraz zostały pierwszymi kobietami wybranymi do parlamentu w historii kraju. W Kongresie służyła do 1940 roku. W została wybrana do izby wyższej parlamentu – Senatu Kuby. Została pierwszą kobietą wybraną do Senatu, gdzie służyła do 1944 roku. Była znana ze swojej elokwencji. W czasie jednej kadencji w Senacie wygłosiła ponad 160 przemów poświęconych głównie prawom kobiet, ale również reformie systemu sprawiedliwości i sprawom socjalnym. W została ponownie wybrana do Senatu. W latach 1941, 1952 i 1958 była członkinią gabinetów prezydentów Kuby.
Po obaleniu prezydenta Kuby Fulgencio Batisty przez Fidela Castro w wyniku rewolucji kubańskiej uciekła do Stanów Zjednoczonych. W 1962 roku, wspólnie z Mercedes Garcia Tuduri oraz Vicente Cauce utworzyła Cruzada Educativa Cubana (Cuban Educational Crusade, CEC).