Alfred Czech, znany także jako Alfred Zech (ur. 12 października 1932 w Złotnikach, zm. 13 czerwca 2011 w Hückelhoven) – niemieckie dziecko żołnierz przedstawione przez media jako młody bohater wojenny w cotygodniowej kronice filmowej Die Deutsche Wochenschau na krótko przed końcem II wojny światowej. W wieku 12 lat otrzymał Krzyż Żelazny II klasy. Niedługo potem kanclerz i Wódz Rzeszy Adolf Hitler przyjął go i innych członków Hitlerjugend w ogrodzie Nowej Kancelarii Rzeszy. Fotografie i sekwencje filmowe z tego wydarzenia stały się ikoniczne w kontekście ukazania wojny totalnej prowadzonej przez nazistowskie Niemcy.

Życiorys Alfred Czech urodził się w Złotnikach na Śląsku Opolskim. W wieku ośmiu lat został przyjęty do organizacji Deutsches Jungvolk (w strukturze Hitlerjugend). W lutym 1945, podczas operacji górnośląskiej, jego rodzinna miejscowość została zaatakowana i ostrzelana przez nacierającą Armię Czerwoną. Czech i jego ojciec będący inwalidą wojennym, zauważyli żołnierzy niemieckich rannych po wybuchu granatu odłamkowego. Alfred zaprzągł dwa konie do wozu w gospodarstwie i zabrał ze sobą sanki. Obawiając się jechać wozem konnym bezpośrednio do rannych, wyruszył ze swoimi sankami i transportował pod ostrzałem jednego po drugim do wozu konnego.