Skoordynowane ofensywy miały rozpocząć się jak najszybciej, a w międzyczasie miano przeprowadzać lokalne, ograniczone ataki, mające dodatkowo osłabić przeciwnika, jeśli pogoda na to pozwoli.
W dniach 12–13 marca 1916 roku na kolejnym spotkaniu w Chantilly zatwierdzono plan zsynchronizowanych ataków. Rosja miała rozpocząć ofensywę w okolicach 15 maja, a reszta dołączyć do niej około dwa tygodnie później. Wojska serbskie zostały przezbrojone i miały zostać przerzucone do Salonik, gdzie obok armii włoskiej w Albanii i francusko-brytyjska Armée d’Orient w Macedonii miały bezterminowo utrzymywać groźbę ataku na froncie salonickim. Delegaci uzgodnili również, że blokada państw centralnych powinna zostać zaostrzona.
Trzecia konferencja w Chantilly W dniach 15–16 listopada 1916 roku alianccy dowódcy wojskowi spotkali się w Chantilly, a przywódcy polityczni w Paryżu przed wspólną sesją. W swoim memorandum Joffre napisał, że połączona ofensywa wstrząsnęła państwami centralnymi w 1916 roku i że należy to wykorzystać w ofensywie wiosennej przeciwko Niemcom we Francji i przeciwko Bułgarii. Joffre zasugerował, że armia rosyjska mogłaby zostać przezbrojona w broń i sprzęt przysłane z zachodu, aby wyeliminować Bułgarię z wojny.