Zaangażowanie w tę działalność często kończyło się aresztowaniami i wyrokami śmierci.

Straty harcerstwa zawierciańskiego W latach 1939–1945 zawierciańskie harcerstwo poniosło ogromne straty. Wielu harcerzy i instruktorek zostało zamordowanych w obozach koncentracyjnych, więzieniach gestapo oraz podczas działań partyzanckich. Do najbardziej znanych ofiar należeli: Fryderyk Bereza – harcerz zastępu „Żubrów”, za działalność w „Płomieniu” stracony w Berlinie w 1942 roku. Stanisław Sus – ostatni przedwojenny komendant hufca harcerzy, członek Szarych Szeregów i AK, zamordowany w obozie Gusen w 1941 roku. Urszula Leszczyńska – komendantka hufca harcerek, zginęła w Auschwitz-Birkenau w 1943 roku. Marian Bobotek – harcerz Szarych Szeregów, zamordowany w obozie Gusen w 1941 roku. Wiktor Uhl – zastępca komendanta hufca, członek „Płomienia”, zmarł w więzieniu w Sosnowcu w 1943 roku. ks. Bolesław Wajzler – zwyczajowy naczelnik zawierciańskiego harcerstwa męskiego i żeńskiego, zm. 8 marca 1941 w KL Auschwitz.