Ryjonos jawajski (Melogale orientalis) – gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z podrodziny Helictidinae w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae). Długość głowy i tułowia pomiędzy 35 a 40 cm, ogona od 16 do 17 cm, masa ok. 2 kg. Maska białych bądź żółtych plam, futro brązowe na grzbiecie z bledszymi bokami. Występuje endemicznie w Indonezji na wyspach Jawa i Bali. Wiedzie nocny tryb życia. Żyje na ziemi, zręcznie wspina się po drzewach, prawdopodobnie wszystkożerca. Gatunek najmniejszej troski.

Budowa thumb|left|Na głowie ryjonosa jawajskiego widnieją białe znaczenia Długość głowy i tułowia ryjonosa jawajskiego wynosi pomiędzy 35 a 40 cm. Długość ogona wynosi od 16 do 17 cm. Podobną wielkość mają ryjonos borneański i ryjonos birmański. Masa ciała wynosi około 2 kg, nieco więcej niż u ryjonosa piżmowego.

Zwierzę cechuje się długim pyskiem. Głowę zdobi kontrastujące ubarwienie z maską białych bądź żółtych plam, podobnie zresztą jak u pozostałych gatunków ryjonosów, a także niektórych innych łasicowatych. Czaszka jest niewielka. Ciało ryjonosa jawajskiego autorzy opisują jako małe i smukłe.