Dolna granica zasięgu występowania zwierzęcia to 260 m nad poziomem morza, górna natomiast to 2230 m. Zazwyczaj jednak spotyka się go powyżej 800 m.
Zasiedla lasy, także wtórne, krzaki i tereny trawiaste. Znajdywano osobniki w lasach wiecznie zielonych, ale też w mozaice wtórnego lasu i plantacji gumy czy też upraw. Zamieszkuje w siedliskach zmodyfikowanych działalnością człowieka. Może jednak zależeć od lasów, choć niekoniecznie pierwotnych.
Jest on prawdopodobnie wszystkożerny.
Pasożyty obejmują roztocze Lutrilichus javanicus, apikompleksy Eimeria melogale.
Zagrożenia i ochrona IUCN uznaje ryjonosa jawajskiego za gatunek najmniejszej troski. W 1988, przy pierwszej ocenie, gatunek uznano za niedostatecznie poznany, co podtrzymano w 1990 i 1994. W 1996 klasyfikację zmieniono na gatunek niższego ryzyka / najmniejszej troski, w 2008 wskazano brak wystarczających danych, w kolejnej ocenie opublikowanej w 2016 wrócono (pod nową nazwą) do statusu gatunku najmniejszej troski.
Nie wiadomo, jaki jest trend populacyjny. Niemniej całkowita liczebność populacji wydaje się duża. Nie zdaje się silnie rozczłonkowana.