Bolesław Olbryś (ur. 12 października 1907 w Przeczniaku, był synem Tadeusza i Weroniki z Bartnickich zm. 7 lutego 1993) – polski lutnik i muzyk, regionalista kurpiowski.

Życiorys mały|Wystawa archiwalnych fotografii ze zbiorów Skansenu Kurpiowskiego im. Adama Chętnika w Nowogrodzie: Bolesław Olbryś po prawej z basetlą (Ogólnopolskie Dni Kultury Kurpiowskiej 2024) Jego ojciec był maj­strem budowlanym i stolarzem. W 1914 roku ich rodzina została przesiedlona w okolice Wołkowyska. Po wojnie, wraz z matką i bratem, osiedlili się Dębnikach. Ukończył trzy klasy szkoły podstawowej, po czym rozpoczął prace jako stolarz. W 1922 roku Adam Chętnik zatrudnił go w Muzeum Budownictwa Kurpiowskiego. Budował chaty i leśniczówki, a także zajmował się wyrobem mebli.

Rzemiosła lutniczego uczył się od Wincentego Chętnika. W wieku 20 lat zbudował pierwsze ligawki, a następnie skrzypce. Tworzył nie tylko instrumenty, ale także akcesoria muzyczne, jak struny czy kalafonie. Przykładowo w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie znajdują się wykonane przez niego piszczałki. Grał w kapeli działającej przy skansenie w Nowogrodzie.

Aż do przejścia na emeryturę pracował jako majster ludowy w Muzeum Kurpiowskim w Nowogrodzie.