Fundusz Aktywizacji Zawodowej – fundusz celowy powstały w 1974 r. mający na celu wspieranie zatrudnienia oraz tworzenie nowych miejsc pracy, a także finansowanie działań związanych z przekwalifikowaniem i podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Środki funduszu przeznaczane były na aktywizację osób bezrobotnych, organizację szkoleń zawodowych, dopłaty do wynagrodzeń oraz wspieranie inwestycji sprzyjających rozwojowi zatrudnienia.
Środkami funduszu dysponował Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych.
Powstanie Funduszu Na podstawie uchwały Rady Ministrów z 1974 r. w sprawie funduszu aktywizacji zawodowej ustanowiono FunduszUchwała nr 44 Rady Ministrów z dnia 8 lutego 1974 r. w sprawie funduszu aktywizacji zawodowej. Dz. U. 1974 nr 8 poz.55.. Dochodami funduszu były dotacje z budżetu centralnego, określane corocznie w budżecie Państwa.
Przeznaczenie środków Funduszu Środki zgromadzone w ramach funduszu miały bardzo szerokie i zróżnicowane przeznaczenie, odpowiadające na potrzeby różnych grup społecznych, które z rozmaitych powodów znalazły się w trudnej sytuacji życiowej i zawodowej. Przede wszystkim przeznaczano je na organizowanie tzw. robót interwencyjnych.