Fundusz przewidywał także wypłatę zasiłków dla osób, które w danym czasie pozostawały bez pracy i nie miały możliwości jej uzyskania. Szczególną uwagę zwracano na jedynych żywicieli rodzin, osoby samotne oraz innych bezrobotnych pilnie poszukujących zatrudnienia. Zasiłki te miały charakter tymczasowego wsparcia, pozwalającego przetrwać okres przejściowego bezrobocia i uniknąć całkowitego pozbawienia środków do życia.
Oddzielną kategorię pomocy stanowiły bezzwrotne zasiłki kierowane do młodocianych zatrudnionych w uspołecznionych zakładach pracy. Celem ich przyznawania było stworzenie młodym ludziom warunków do zdobycia zawodu lub przyuczenia się do określonej pracy, co miało istotne znaczenie w procesie ich życiowego i zawodowego usamodzielniania się. Wsparcie to było szczególnie ważne dla młodzieży znajdującej się w trudnej sytuacji materialnej, która bez takiej pomocy nie mogłaby podjąć nauki czy praktyki zawodowej.