Ważnym obszarem wykorzystania środków było także tworzenie dodatkowych miejsc pracy, szczególnie w jednostkach gospodarki uspołecznionej, które odgrywały wówczas kluczową rolę w życiu gospodarczym kraju.
Fundusz służył również finansowaniu robót interwencyjnych, specjalnie organizowanych dla osób pozostających bez pracy w danym okresie. Dzięki temu tworzono możliwość czasowego zatrudnienia i zapewnienia środków do życia dla osób dotkniętych przejściowym bezrobociem. Równocześnie z funduszu wypłacano zasiłki pracownikom zatrudnionym w zakładach gospodarki uspołecznionej, którzy otrzymali urlop bezpłatny w związku z ograniczeniem produkcji – środki te miały rekompensować utratę dochodów spowodowaną spowolnieniem działalności zakładu.
Kolejnym celem finansowania było ustalanie i wypłacanie dodatków wyrównawczych dla pracowników podejmujących zatrudnienie w nowym zakładzie pracy, jeżeli ich wynagrodzenie okazało się niższe niż w poprzednim miejscu pracy. Dzięki temu starano się łagodzić negatywne skutki zmiany zatrudnienia i zapewnić pewną stabilność ekonomiczną.