Na ostatni posiłek skazańcom podano kiełbasę i wędliny, sałatkę ziemniaczaną i chleb żytni, a także herbatę. Około godziny 01:10 nad ranem prowadzono ich pojedynczo do sali egzekucji, aby ich powiesić. Wyroki śmierci wykonywano w sali gimnastycznej norymberskiego pałacu sprawiedliwości przez United States Army, stosując standardową metodę krótkiego sznura (zamiast preferowanej przez brytyjskich katów metody długiego sznura). W sali gimnastycznej ustawiono trzy tymczasowe szubienice, a ekipa egzekucyjna używała dwóch na zmianę, pozostawiając trzecią jako zapasową.
Katami byli sierżant United States Army John C. Woods i jego asystent, żandarm Military Police Corps Joseph Malta. Stosowanie przez Woodsa krótkich sznurów do egzekucji oznaczało, że niektórzy skazańcy nie umierali szybko w wyniku przerwania rdzenia kręgowego na odcinku szyjnym, lecz byli powoli duszeni na śmierć. Raporty wskazywały, że niektóre egzekucje trwały od 14 do 28 minut. Amerykańska armia zaprzeczyła twierdzeniom, że długość sznura była zbyt krótka lub że skazani umierali na skutek uduszenia, a nie przerwania rdzenia kręgowego. Ponadto zapadnia była zbyt mała, przez co kilku skazanych doznało krwawiących obrażeń głowy, gdy uderzyli w jej boki podczas spadania.